Edgeworthia chrysantha

Deze maand gaan we onze inspiratie opnieuw zoeken in het verre Azië. Dit is niet verwonderlijk, want qua klimaat zijn die vindplaatsen sterk te vergelijken met onze streken. Het pareltje dat we deze maand aan u voorstellen voelt zich bij ons dus heel goed thuis.
Edgeworthia chrysantha is gemakkelijk te kweken, de naam is voor wie niet vertrouwd is met plantkunde een hele kluif. Hij is inheems in China en groeit daar vooral aan de waterkant. De zaden worden met het water meegevoerd en zo kan de plant zich verspreiden.

De plant is een trage groeier met vlezige, dikke takken die zich steeds in twee of drie vertakken. De hoogte is slechts 1.5 m. Aan de grondsoort stelt hij niet veel eisen, hij gedijt zowat overal. Ideaal is een plaatsje in de voortuin of vlakbij het huis, anders wordt hij door sterkere groeiers overwoekerd.

Het blad is langwerpig en ongeveer 10 cm lang. Het verschijnt slechts vrij laat in het seizoen, na de bloei. In de herfst verkleurt het geel vooraleer af te vallen.

Reeds in de herfst verschijnen de witviltige bloemknopjes in dichte tuilen aan het einde van de takken. Ze ontwikkelen zich slechts heel langzaam en dit is een pluspunt, want een langzame groei staat garant voor een lange bloei!. De aparte bloempjes zijn slechts klein, buisvormig en vanbuiten met een dikke witte laag vilt bedekt. Binnenin zijn ze heel mooi oranjegeel. De bloemen geuren een beetje en verschijnen voor de bladeren, zo vallen ze dubbel op.

Snoeien hoeft helemaal niet te gebeuren. Tijd over dus om er ten volle van te genieten.

Acer davidii

Het geslacht Acer, in het Nederlands noemen wij het esdoorn, omvat meer dan honderd soorten, waarvan een aantal gekenmerkt zijn door hun gestreepte bast: de slangenbast-esdoorns. Onze plant van de maand is daar één van. En een hele mooie!

Acer davidii is inheems in Centraal China waar temperaturen voorkomen die vergelijkbaar zijn met de onze. Hij houdt van ietwat zure en vochtige grond. Het is dus een goed idee het plantgat goed voor te bereiden met potgrond of zeer sterk verteerde humus. Een plaatsje in de zon of halfschaduw is prima.

Acer davidiiZonder het ingrijpen van de tuinier wordt het een grote meerstammige struik of kleine boom die uiteindelijk 6 tot 8 meter hoog wordt. Wilt u hem graag wat kleiner houden dan kunt u best in de maand maart enkele zware takken wegsnoeien terwijl u er op let toch de vorm van de plant te respecteren. Maak er dus geen “knotwilg” van, dit is voor deze esdoorn geen mooi uitzicht.

De elegante bladeren zijn donkergroen met roodachtige randen en steel. De jonge bladeren lopen mooi bronskleurig uit. In de herfst kleuren zij geel op voedselrijke gronden. Planten die wat “mager” zijn opgekweekt (op zandgrond bijvoorbeeld) zullen al vroeg in de herfst mooi oranjerode kleuren gaan vertonen.

De belangrijkste sierwaarde van Acer davidii ligt in de heel speciale bast. In de lengterichting van de takken en de stam verschijnen dunne witte lijntjes. Deze ontstaan tijdens het dikker worden van de takken: een witte waslaag gaat barstjes vertonen waar de takken het vlugst groeien. Het zijn dus zowat jaarringen maar dan in lengterichting. De jonge twijgen zijn rood.

De bloempjes staan in trosjes en zijn nogal onopvallend, klein, geel en van weinig sierwaarde. De vruchten noemt men samara’s, de “helikoptertjes” die door iedereen wel bekend zijn. Deze staan bijna horizontaal.

Wilt u genieten van het subtiele lijnenspel van zijn gestreepte bast, dan plant u deze bijzondere boom best zodanig dat je niet naar buiten hoeft om hem te bewonderen. Vlakbij een terras zal hij in de zomer ook het hardste zonlicht wegfilteren en voor wat lichte schaduw zorgen. Een aanrader dus!!!